نمایشنامهی "اسکار و بانوی صورتیپوش" اثر: اریک امانوئل اشمیت".
گزیدهای از نمایشنامه:
مامیرز: «خدای عزیز!
پسرک مرد.
من همچنان به همدمی و سرگرم کردن اطفال بیمار خواهم پرداخت ولی دیگر برای هیچکس مامیرز نخواهم بود. فقط اسکار بود که مرا مامیرز خود میدانست. او در غیبت ما مرد و گمان میکنم در انتظار همین چند دقیقه بود تا مارا از مشاهدهی مرگ خود معاف دارد.
خدایا از تو تشکر میکنم که مرا با او آشنا کردی. او به من کمک کرد که به تو ایمان آورم. او مرا از عشق سرشار ساخت.
سه روز آخر مقوایی روی میز بالای سرش گذاشته بود که گمان میکنم نوشتهی آن به تو مربوط شود. روی آن نوشته بود:
فقط خدا حق دارد مرا بیدار کند».