مصاحبه شوندهها گفتند زنبودن خود را دوست دارند، چون ما دارای توانایی همدردی هستیم، حس همبستگی بیشتری نسبت به مردان داریم و مقاومتریم. ما فرزند میآوریم، پس طرف زندگیایم، نه طرف نابودی. ما تنها راه نجات ممکن برای نیمهی دیگر بشریتیم. ماموریت ما پرورش است؛ تخریب مردانه است.
***
بعضی هایشان گفتند در زنانگی نوعی رهایی وجود دارد. مردان را جوری بار میآوردند که احساسات خود را سرکوب کنند. مردان را جامعهی قدرت مردانه محدود میکند...
