در سوم خرداد، ایران یکبار دیگر از میان دود و آتش برخاست. خرمشهر، این نگین همیشه زخمی جنوب، با خون دلیرترین فرزندان این سرزمین آزاد شد؛ نه فقط با گلوله، که با ایمان، اراده و عشق به ایران. آن روز، خاک به خود بالید، آسمان به احترام ایستاد و تاریخ زانو زد در برابر ملتی که نشان داد هیچ نیرویی توان شکستن روحش را ندارد؛
قضا گفت گیر و قَدَر گفت ده
فلک گفت احسنت و مَه گفت زِه
بازخوانی تاریخچهی خرمشهر در جنگ، از دفاع ۳۴ روزهی محدودی نیروهای ارتشی با یاری مردمانی محلی در برابر سه لشکر زرهی و مکانیزه تا آزادسازی این شهر، سند افتخار ایرانیان و راز پایندگی و ایستادگی ایران است؛ یادآور آنکه ایران را نه مرز، که خون مردان و زنانش نگه داشته است. امروز، سوم خرداد را نه فقط به رزمندگان دیروز، که به ایراندوستان امروز تبریک میگوییم. باشد که نام خرمشهر، همیشه در کنار غرور و شکوه این ملت بدرخشد.
