ششم فروردین یا روز خرداد از فروردینماه (نوروز بزرگ/ خاصه) از دیرباز اهمیت و جایگاه ویژهای نزد ایرانیان داشته است و آن را بهترین و گرامیترین روزها میدانستند، از جمله به روایتی آن را زادروز اشو زرتشت پیامبر باستانی ایرانیان میدانند.
در متن پهلوی ماه فروردین، روز خرداد این روز چنان اهمیتی دارد که از پدیداری رویدادهای اسطورهای یا تاریخی بسیاری که در این روز روی داده یا رخ خواهد داد، سخن رفته است؛ چنانکه گزارش شده، مردم در دوران جمشید این روز را نوروز خواندند و همچنین بنیان نهادن ایران و سپردن ایرانشهر از سوی فریدون به ایرج در این روز روی داده است، و در این روز منوچهر و آرشکمانگیر سرزمینهای ایرانی را از تورانیان باز پس گرفتند. [۱]
ایرانیان، ششم فروردین را «هفدرو» نیز مینامیدند، چون باور داشتند که ۷۲ رویداد مهم سرنوشتساز در زندگی و تاریخ ایرانیان در این روز روی داده است. [۲]
ابوریحان بیرونی نیز در آثارالباقیه شماری از رویدادهای مهم ششم فروردینماه را برمیشمارد و یادآوری میکند که به امید سعادتمندی همهی جهانیان «ایرانیان این روز را روز امید نام نهادند». [۳]
بر این پایه، روز ششم فروردینماه که روز بنیاد ایران و روز امید و خوشبختی برای همهی ایرانیان و جهانیان است، به عنوان «روز ملّی همبستگی ایرانیان» و یا «روز ملّی ایران» پیشنهاد میشود.
به این امید که در چنین روز فرخندهای همهی ایرانیان همبسته و پیوسته به پیام یگانگیِ نوروز گوش بسپارند و با آرمان همیشگی یکپارچگی ایران و همبستگی ملّت بزرگ ایران همهی ایرانیتباران، برپادارندگان نوروز و دیگر جهانیان را به صلح و آشتی فراخواند.
آبشخورها:
۱. متنهای پهلوی؛
ماه فروردین روز خرداد، جاماسب جی منوچهر جی جاماسب آسانا، سعید عریان، انتشارات علمی، تهران، ۱۳۹۹، ص۱۱۷.
ماه فروردین روز خرداد، بهکوشش محمدصادق کیا، ایرانکوده، شمارهی ۱۶، ص۸.
۲. یادگار دیرین، کورش نیکنام، بهجت، تهران، ۱۳۹۴، ص۳۳.
۳. آثارالباقیه عنالقرونالخالیه، ابوریحان بیرونی، عزیزالله علیزاده، فردوس، تهران،۱۳۹۰، ص۲۸۲.