در آغاز منظومهٔ ویس و رامین - که داستان آن اصلی پارتی (فارسی میانهٔ اشکانی) دارد - توصیفی از یک جشن عمومی در فصل بهار آمده که در آن، هم شاه و هم عموم مردم به باغ و راغ میروند و نشاط و پایکوبی میکنند. هر چند در اینجا هیچ قرینه و اشارهای به برگزاری آن در سیزدهم فروردین نیست، زمان و نحوهٔ اجرای آن کاملاً شبیه مراسم «سیزدهبهدر» است: یکی جشن نوآیین کرده بُد شاه که بُد درخوردِ آن دیهیم آن گاه چه خرم جشن بود اندر بهاران به جشن اندر سراسر نامداران ... همه کس رفته از خانه به صحرا برون بُرده همه سازِ تماشا... برگرفته از: سجاد آیدنلو، مقالهٔ «سیزدهبهدر»، در نشریهٔ فرهنگ و ادبیات عامه، سال ششم، خرداد و تیر ۱۳۹۷، شمارهٔ ۲۰، ص ۱۳۸
طرح سیزدهبهدر از سمیرا عظیمیان